Toenemende antibioticaresistentie leidt tot verminderde weerstand en toename van virussen, bacteriën, infecties en epidemieën. Antibiotica resistentie staat hoog op de agenda van de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) en is zeer actueel op dit moment. Ook onder homeopaten is het veel voorkomende antibioticagebruik reden tot zorg. De homeopathie gebruikt alleen geneesmiddelen die het zelfhelend vermogen van de mens een aanzet geven en in staat zijn actuele natuurlijke ziekten op te heffen op grond van de gelijkenis ermee. Zonder enige verzwakking van de patiënt wordt de natuurlijke ziekte uitgeblust en kan de patiënt zelf herstellen. Hiermee zou homeopathie een goed alternatief kunnen zijn voor antibiotica. En ligt er een grote mogelijkheid voor de Homeopathie in de toekomst om terrein te winnen bij de behandeling van bacteriële- en virale infecties en epidemische ziekten.

 

Aanleiding

 

Infectieziekten en epidemieën zijn met de opkomst van penicilline decennia lang in toom gehouden. Epidemieën ontstaan door virussen, maar worden behandeld met antibiotica om bijkomende bacteriële infecties te voorkomen. Langzaamaan is duidelijk geworden dat de grenzen van behandeling met antibiotica in zicht komen, want bacteriën worden steeds resistenter en de omvang van virussen neemt toe. Dit betekent dat er een toename is van epidemieën en er steeds minder geslaagde behandelingen zijn voor epidemische ziekten.

 

Hetzelfde geldt voor vaccins, waarover bekend is dat door het vaccineren een virus kan muteren en daardoor een toename van virussen kan volgen. Een mutatie van een virus kan een experimentele oorzaak hebben (zoals vaccineren) maar ook een natuurlijke oorzaak. Bij mutatie wijzigen de erfelijke eigenschappen van een cel zich.

 

Onder homeopaten is het veel voorkomende antibioticagebruik ook reden tot zorg. Antibiotica gebruik leidt tot verminderde weerstand. In de homeopathie probeert men het tegenovergestelde te bereiken, namelijk de weerstand te verhogen en het afweersysteem te versterken.

 

Antivirale middelen, zoals Tamiflu en Relenza, blijken tevens geen uitkomst te bieden bij de behandeling van virussen[1]. Er is zelfs gebleken uit 20 studies naar Tamiflu en 26 studies naar Relenza, dat ze de griepsymptomen met amper een halve dag verkorten, maar tegelijk het risico op misselijkheid, psychiatrische stoornissen en nierproblemen verhogen[2].

 

Samuel Hahnemann, de grondlegger van de Homeopathie, heeft in de 19e eeuw veel goede resultaten behaald met bestrijding van epidemische ziekten zoals Cholera en Tyfus door middel van homeopathische behandeling. 

 

Antibiotica resistentie

 

Antibiotica veroorzaken resistentie bij bacteriën èn virussen[4].

 

Van TBC is bekend dat het niet lang meer zal duren voordat geen enkel antibioticum meer zal werken. Impetigo reageert ook bijna niet meer op antibiotica, er zijn vaak meerdere kuren nodig. Dit zien we ook steeds vaker bij blaasontstekingen, longontstekingen en wat te denken van de MRSA bacterie. Er zijn grote zorgen omtrent antibiotica-resistentie.  “Antibioticaresistentie wordt het grootste gezondheidsprobleem van de komende decennia”, aldus Sjaak de Gouw, directeur van de GGD Hollands Midden en voorzitter van de commissie van het ZonMw programma Priority Medicines Antimicrobiele Resistentie, dat zich richt op de beheersing en oplossing van antibioticaresistentie.[5]

 

Uit vele onderzoeken komt naar voren dat we kampen met een actueel en groter wordend probleem. Het vele internationale vliegverkeer, waardoor mensen bacteriën op grote schaal verspreiden, de vergrijzing en de toename van het aantal chronische ziekten (stijging van 17% in de afgelopen 10 jaar volgens CBS[6]) hebben ertoe geleid dat steeds meer personen kwetsbaar zijn voor infecties. Micro-organismen zijn resistenter geworden tegen antibiotica. Antibiotica maakt geen onderscheid tussen schadelijke en onschadelijk bacteriën, alleen tussen bacteriën die uitgeroeid kunnen worden en bacteriën die kunnen overleven. Wanneer men antibiotica gebruikt zullen de meest gevoelige bacteriën verdwijnen en de meer resistente in het lichaam overblijven. Onnodig antibiotica gebruik veroorzaakt een resistentie risico, niet alleen voor de patiënt, maar ook voor de omgeving. In het zuiden van Europa is antibiotica zelfs vrij verkrijgbaar in apotheken, zonder doktersrecept. Daarnaast is de hoeveelheid antibiotica die we binnen krijgen via voedsel enorm en dan voornamelijk via onze vleesconsumptie. De antibiotica resistentie is een groeiend probleem op wereldschaal (WHO 2014). Onzorgvuldig gebruik lijkt de belangrijkste oorzaak in de humane gezondheidszorg. Maar ook het gebruik van antibiotica in de veehouderij en verspreiding van antibioticaresiduen in het milieu.

 

De EU heeft nieuwe richtlijnen opgesteld m.b.t. antibioticagebruik in de veehouderij. In eerste instantie verbood de EU rond 1999 stapsgewijs de standaard toepassing van antibiotica bij vee. Maar dit leek weinig effect te hebben, uiteindelijk verdubbelde het reguliere antibioticagebruik in de veehouderij [7]. Na alarmsignalen uit de humane gezondheidszorg hebben het Ministerie van EZ (economische zaken) en de veehouderijsector afgesproken om het gebruik in 2013 te halveren ten opzichte van 2009. Het doel voor 2015 is een reductie van 70% ten opzichte van 2009. Het verminderde gebruik leidt nog niet tot een toename van werkzame antibiotica. Tussen 2005 en 2012 schommelde het percentage resistente E-coli tegen een of meerdere groepen antibiotica in vleeskuikens rond de 90% ten opzichte van rond de 75% in 1999.  

 

Op de website www.rijksoverheid.nl valt in het te downloaden artikel 3 van het kamerstuk ‘Vaststelling van begrotingsstaten’ van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport te lezen dat de overheid ook internationaal aandacht vraagt voor bovenstaand thema. Zo blijkt ook uit de bekendmaking van minister Edith Schippers op de jaarlijkse algemene vergadering van de WHO in Geneve, waarin een bijeenkomst van ministers uit de hele wereld aangekondigd werd, welke plaatsvond in  juni 2014 in Den Haag, om de aanpak van onzorgvuldig antibioticagebruik te bespreken[8].

 

In een begrotingsbijdrage voor ZonMw (Nederlandse organisatie voor gezondheidsonderzoek en zorginnovatie) werd onderzoek gedaan naar mogelijkheden voor het terugdringen van antibioticagebruik in de veehouderij en het eventuele gebruik van homeopathie in plaats daarvan. In artikel 1 van het Programma-uitgaven volksgezondheid CCMO en het jaarplan van ZonMw valt te lezen dat de ontwikkeling van antibiotica stagneert. Nieuwe middelen ontwikkelen kost veel geld, wat commercieel niet aantrekkelijk is. Er zijn wel wat resultaten op terrein van resistentie m.b.t. capaciteiten van schimmelcultures en hun vermogen bacteriën te doden. Ook is de analysemethode verfijnd, waarmee artsen binnen enkele uren kunnen vaststellen of een bacterie resistent is of niet. Maar het resistentieprobleem blijft groeien en zich uitbreiden!

 

Dit is op zijn minst zeer zorgwekkend te noemen. Zo stellen ook het RIVM, de SWAB (stichting werkgroep antibiotica beleid) en de Rijksoverheid-Tweede kamer, ZonMw, de EU.

 

Antibiotica en Homeopathie

 

Ook onder homeopaten is het veel voorkomende antibioticagebruik reden tot zorg.  Antibiotica betekent letterlijk ‘tegen het leven’. Terwijl genezing in de homeopathie juist gaat om de levenskracht “ laten stromen” de dynamis zogenoemd. Geciteerd uit het Organon zesde editie van Samuel Hahnemann: “ De homeopathie gebruikt alleen geneesmiddelen die het vermogen hebben de conditie ofwel Dynamis te veranderen en welke in staat zijn actuele natuurlijke ziekten op te heffen op grond van gelijkenis ermee (similia similibus).” Zonder enige verzwakking of pijniging wordt de natuurlijke ziekte uitgeblust en kan de patiënt zelf herstellen. Antibiotica zou daarom alleen gebruikt moeten worden wanneer dit strikt noodzakelijk of levensreddend is. Een klassiek homeopaat zal proberen de afweer van een patiënt zo optimaal mogelijk te houden. Koorts is van groot belang voor het afweersysteem en daarmee voor een goed herstel. Antibiotica legt de koorts stil en vermindert de natuurlijke reactie van het afweersysteem, daarnaast doodt antibiotica niet alleen de slechte bacteriën maar ook de goede, wat het afweersysteem nog verder verzwakt. Een homeopaat probeert het tegenovergestelde te bereiken, de weerstand te verhogen en het afweersysteem te versterken[9]. Elk individu groeit, ontwikkelt en bestaat door zijn of haar fysieke en dynamische energie. Wanneer deze energie niet naar behoren functioneert, ontstaat er een verstoring, welke ziekte kan veroorzaken. Het optreden van een verstoring is een afspiegeling van innerlijke wanorde waaronder de levensenergie te lijden heeft. Hier zien we dus dat een verstoring, van welk lichaamsdeel of aard dan ook, een manifestatie is van een innerlijke verstoring en niet van een lokale aandoening. Het is een uiting van de verstoorde levensenergie. Vanuit dit standpunt moet ziekte beschouwd worden. Bij een homeopathische behandeling maakt men gebruik van een andere bron van dynamische energie, die nagenoeg synchroon werkt aan de verstoorde levensenergie van het lichaam. De homeopathie gebruikt een gelijksoortig middel om genezing tot stand te brengen. De homeopathie is een soort medicinale regulatietherapie, die de tendens tot zelfgenezing van het organisme stimuleert en stuurt.

 

Uit een onderzoek (2013) Kusum S Chand van The Faculty of Homeopathy is gebleken dat behandeling met homeopathie bij Longtuberculose, naast de standaardbehandeling, de kans op genezing vergroot[10].

 

De antibiotica resistentie leidt tot verminderde weerstand en mede daardoor tot toename van virussen, bacteriën, infecties en epidemieën.

 

Epidemieën

 

De wereldgeschiedenis kenmerkt zich door vele epidemieën. Een korte opsomming van Wikipedia:

 

  • De pokken, 430 jaar voor Christus

  • De pest rond 252 en later in 541 en de daarop volgende jaren

  • De zwarte dood tussen 1347-1351, waar naar schatting 85 miljoen mensen aan leden.

  • Een pestepidemie in de jaren 1663-1666 in West Europa

  • De Spaanse griep in de jaren na de eerste wereldoorlog

  • De Aziatische griep in 1957

 

Tegenwoordig kennen wij epidemieën als TBC, kinkhoest, mazelen en ernstig verlopende griepvarianten. TBC eist elk jaar 1,3 miljoen doden blijkt uit een artikel van Artsen zonder grenzen in maart 2014[11]. De dodelijke en resistente varianten van TBC vormen een grote bedreiging voor de wereldgezondheid. Het NRC schrijft over een veel hoger aantal kinkhoest gevallen in 2014 tegenover 2013[12]. Het RIVM schrijft op hun site over een mazelenepidemie in 2013/2014. Griep epidemieën komen jaarlijks voor, bekend is de Mexicaanse griepepidemie in 2009 en 2010.

 

Vaccins

 

Interessant is dat het NRC schrijft over de toename van griepepidemieën vanwege het muteren van het virus door de griepprik[13]. In het boek De verborgen gevaren van vaccinaties van Teuni Kuiper[14] worden vijf grote gevaren van vaccinatie besproken.

 

Dit zijn 1) het aanbieden van antigenen veroorzaakt het aspecifieke stress syndroom dat kan leiden tot fatale gevolgen,  2) de kwik en aluminiumverbindingen in vaccins kunnen vanwege hun elektro activiteit leiden tot onvoorspelbare stoornissen in lichaamsfuncties, 3) kwik en aluminium zijn daarnaast neurotoxisch en kan het zenuwstelsel benadelen tot zelfs verlamming van de hersenen, 4) voor het inactiveren van virussen en bacteriën wordt Formaldehyde gebruikt, dat werkt hormoon-verstorend en kan leiden tot ontwikkelingsstoornissen en 5) depleties (lediging, tekort ofwel ontlasten van lichaamsvloeistof) van calcium, fosfor en vitamine D, die van (levens)belang zijn voor het goed functioneren van het immuunsysteem.

 

Er zijn meerdere gevallen van missers met vaccinaties bekend[15]. In 1949 meldde een onderzoeksteam van Harvard dat het erin geslaagd was het poliovirus te kweken. Na jaren experimenteren testte in 1952 Dr. Jonas E. Salk deze experimentele vaccins tegen het poliovirus uit op aapjes. In 1955 verkondigde de Foundation of Infantile Paralysis dat dit door Salk ontwikkelde vaccin veilig, werkzaam en doeltreffend was. Binnen 14 weken, nadat kinderen met het bovengenoemde vaccin ingeënt werden, ontstond er onder de ingeënte kinderen een grote polio uitbraak. De ziekte openbaarde zich zelfs bij ouders of naasten, dit werd Satellietpolio genoemd. Zo is een tweede voorbeeld te lezen in het boek Vaccinatie en Immunisatie van Dr. Leon Chaitow dat rond 1970 de baby sterfte onder de Aboriginals in Australië schrikbarend steeg naar 500 sterfgevallen op 1000 baby’s. Dit vond plaats in de periode dat de immunisatie campagne opgevoerd was. Een derde voorbeeld is het dat ondanks het feit dat een groot gedeelte van de Britse soldaten tegen tyfus was ingeënt, zich in de Afrikaanse Boerenoorlog 60.000 gevallen van tyfus voordeden. Uit publicaties van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) blijkt dat difterie in de meeste Europese landen gestaag afneemt, ook in landen waar geen vaccinatie wordt toegepast. Deze vermindering is begonnen ruim voor de ontwikkeling van de vaccinatiemethode.

 



[15] Vaccinatie en Immunisatie-gevaren, misvattingen en alternatieven (blz 58-59) Dr. Leon Chaitow